Herinneringen

Bekijk hier de mooiste, grappigste, gekste, meest ontroerende, saaiste, vervelendste etc. herinneringen aan het ECL.

  Heb je ook iets leuks? Deel het hier!
1960-1969

Nog eentje dan.

Oud-klasgenoot J.O. herinnerde me aan een winter waarin de sneeuwballen in het rond vlogen over het schoolplein. Er was er een die de goed geknede, maar nooit tot ijsballen verharde projectielen over tientallen meters hun doel kon doen treffen; die ene was ik. Een weinig geliefde conciërge (v/d D.) waagde zich op het bordes, mogelijk om met een kopje koffie van het winterse zonnetje te genieten. Vanaf de andere zijde van het schoolplein - dat wil zeggen van voor de fietsenstalling - werd hij 'gespot' en al gauw werd er zo'n goed gekneed projectiel op hem afgeschoten. Het werd een complete voltreffer. De sneeuwbal landde met een fraaie boog – van grote afstand en natuurlijk met heel veel geluk - midden in het kopje koffie van de desbetreffende conciërge. Tot grote hilariteit van iedereen om me heen. Tussen hem en mij was het daarvoor al niet goed - hij was immers de cipier van het strafhokje naast de leerlingeningang - en het is daarna ook nooit meer goed gekomen. Hij kon er niet om lachen - ik nu nog steeds wel. Dank voor de opfrisser, J.O.

Ingezonden: 03-12-2018 door Frits Niemeijer . melden
1960-1969

Ik heb in 1963 eindexamen HBS-A gedaan. In die tijd gingen we nog 's zaterdagsmorgens naar school. Wij hadden dan altijd facultatieve vakken als scheikunde waar we geen examen in deden. Ik was in die tijd nogal actief in de Heemsteedse jeugdbeweging JVB. Daar deden we allerlei activiteiten, zoals toneel. Voor een toneelstuk hadden we antieke meubels en andere attributen nodig. Dat konden we op zaterdag bij antiquair Geurts ophalen. Wij hadden thuis een bestelauto en zodoende hebben we besloten dat op zaterdagmorgen te doen. Voor school geen centje pijn, zo dacht ik. Wel vaker ontbraken leerlingen op zaterdagmorgen, maar de klassenoudste noteerde dan in de klassenagenda dat die leerlingen aanwezig waren. Die bewuste zaterdagmorgen bleken teveel leerlingen het plan te hebben opgevat niet aanwezig te zijn, zodat het bij de leraar opviel. Gevolg: ik moest me de maandag erop melden bij de conrector Bomhof. Omdat het een paar weken voor het eindexamen was kreeg ik een flinke straf opgelegd. Ik moest me elke morgen bij de conciërge melden, die me begeleide naar zo'n klein eenpersoons lokaaltjes die het ECL in ieder geval in die tijd had. Daar lagen buitenlandse tijdschriften die ik moest vertalen als training voor mijn examen. Ik mocht alleen het lokaal verlaten als een sanitaire stop nodig was. Af en toe kwam conciërge Koster langs met een verfrissing, omdat hij wel compassie met me had. Om 16.00 uur mocht ik het lokaal weer verlaten. Omdat het mooi weer was liet ik me regelmatig uit het raam naar buiten zakken en zat ik lekker in het zonnetje. Het heeft voor mijn examen uiteindelijk geen positieve uitwerking gehad, want ik zakte tenslotte. Een jaar later alsnog het diploma gehaald.

Ingezonden: 03-12-2018 door Harry Jonk . melden
1960-1969

Sinterklaasrevue 1968 of 1969. (Geen foto's bekend)
Traditioneel werd aan de vooravond van het 5 decemberfeest een door leraren en leerlingen geschreven revue op het podium gebracht. Dhr. Kammerer (Duits) speelde in mijn tijd meestal de rol van goedheiligman en (zijn) gymnasiasten deden de meeste andere personages. In het bewuste jaar zou er door een of andere oorzaak echter geen revue zijn. In het laatste weekend voor de traditionele kluchtdatum schreven ondergetekende en J.S. alsnog een revue, met liedjes, dans en dialogen. En wat was het verhaal zijn tijd ver vooruit: de Pietendiscussie kwam toen al ten tonele en we werkten met uitsluitend witte Pieten! (Geen discussie s.v.p.) We eindigden met: "Hup ouwe lul, gooi je benen in de hoogte, enz." Wat de 'cast' niet in dank werd afgenomen, zo begrepen we later. Dat er alsnog een revue werd gespeeld, overigens wel.

Ingezonden: 16-11-2018 door Frits Niemeijer . melden
1970-1979

Kort voor de HBS-eindexamens in 1970 met een groepje 's nachts alle tafels en stoelen van alle lokalen in de aula en de gymzalen opgestapeld. De deuren van de rectorskamer en de lerarenkamer beplakt met bloemetjesbehang en de ramen langs het schoolplein voorzien van vellen waarop stond: 'alternatief' - een modewoord in die tijd.
De gedachte hierachter was dat het onderwijs voortaan 'alternatief en demokraties' (nóg zo'n woord) zou zijn. De chaos was de volgende ochtend compleet, vooral nadat men erachter was gekomen dat een deel van het meubilair helemaal van de Dieperinkvleugel (C) naar de A-vleugel moest worden gebracht. Rector Bomhof was woedend; de politie was opgetrommeld, maar de daders zijn nooit gevonden en ook de wijze van binnenkomen is niet bekend geworden. Opmerkelijk: onder de 'alternatievelingen' waren de toenmalige 'usual suspects' amper vertegenwoordigd, maar juist de jongens die tamelijk onopvallend hun HBS-jaren hadden doorlopen, kwamen 's nachts opdraven. Dank, jongens!

Ingezonden: 16-11-2018 door Frits Niemeijer . melden
Ingezonden: 25-08-2018 door James van Marken . melden
Ingezonden: 25-08-2018 door James van Marken . melden
Ingezonden: 25-08-2018 door James van Marken . melden
Ingezonden: 24-07-2018 door Ronald van Ballegooijen . melden
1980-1989

Natuurlijk overwicht
In 1981 begon ik als piepjonge docent Nederlands op het ECL. Mijn ervaring reikte niet verder dan een stage op het Coornhert (tien lessen bijgewoond, twee zelf gegeven) en wat vervangingslessen drama in de Zaanstreek. Het woord dramales bleek een homoniem. De tweede betekenis werd me al snel duidelijk in deze eerste echte baan. Ik gaf in dat eerste jaar niet alleen les aan 5 vwo, een klas vol geraffineerde meiden die dat blozende broekie voor de klas om hun vinger wonden, maar ook aan 3 gymnasium, een kleine klasje met een killersmentaliteit. Ik zat met die klas op de Olympus, in lokaal Z2. Ik begon met een veilig, overzichtelijk en nuttig onderwerp: werkwoordspelling. Tijdens mijn uitleg zonk het kofschip sneller dan de Titanic; werkelijk niemand luisterde. In de stage had ik geleerd dat het afnemen van een schriftelijke overhoring een beproefde methode was om een klas stil te krijgen. Blinde paniek, dus dan dat maar. Toen ik de blaadjes innam stond er niets zinnigs op. Het blaadje van de ergste raddraaier bevatte alleen maar benamingen voor het mannelijk en het vrouwelijk geslachtsdeel. Achteraf besef ik dat hij over een indrukwekkende woordenschat beschikte. Pas toen het uur was afgelopen zag ik dat diezelfde leerling een klein gaatje in de gipsplaatwand voetbalgroot had gemaakt. Ik had daar werkelijk niets van gemerkt in de hitte van mijn gevecht.
Jaren later, tijdens een open dag, sprak ik een van mijn kwelgeesten van toen. Hij was verbaasd dat ik nog steeds in het onderwijs werkzaam was. “Je was er echt hartstikke ongeschikt voor!”

Auke van der Wal
rector

Ingezonden: 29-06-2018 door Auke . melden